आजच्या युगातील एक सत्य

एकेकाळी दहाड मारूनी

गर्जत असे जो,

उगीच छेडत असणार्‍याला

पंजा मारी तो


त्रास त्याला देण्यासाठी

कोणी धजावत नव्हता,

धजावला जर कोणी तर तो

त्याला सोडत नव्हता


हळूहळू मग विजय मिळविला

त्याने रागावरती,

वाद ना घाले कोणाशी

ना ओरडे कोणावरती


एकेदिवशी एकाने

केली मग मोठी हुशारी,

वाद घातला त्याच्याशी अन्

केली आरे कारी


शांतपणाने याला त्याने

केले पहिले दुर्लक्ष,

तरीही छेडत राहिला अन् हा

झाला त्याचेच भक्ष्य


रूद्राचा अवतार तो

झाला होता लोण्याचा गोळा,

आता मात्र त्यातूनी ऊठू

लागल्या अग्नीच्या ज्वाळा


याला त्याच्या या अवताराची

जाणीव मुळीच नव्हती,

मागू लागला माफी

धडधड करू लागली छाती


आता मात्र त्यास उमजली

दुनियेची रीत ही न्यारी,

शांत माणसा जगू न देती

घाबरती रूद्राला सारी


नाईलाजाने त्याने मग

जुने रूपच अवलंबिले,

रीत अशी ही दुनियेची

तिने चांगले होऊ न दिले...

✒ K. Satish



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

लाडक्या लेकीस वाढदिवसाच्या शुभेच्छा...

Image
लाडक्या लेकीस, सिद्धीस जन्मदिवसाच्या खूप खूप शुभेच्छा... आनंदाचा क्षण हा आला जन्मदिन हा तुझा गं आला, धकाधकीच्या जीवनात या आनंदाचा वर्षाव झाला  प्रगतीपथावर जावे तू गं स्वतःस घडवत न्यावे तू गं, येथील अडथळे अगणित तरीही अद्वितीय कार्य करावे तू गं  क्षमता आहे तुझ्यात मोठी जिद्द, चिकाटीदेखील मोठी, आकार देऊन जीवनास तू कार्य करावे देशासाठी ✒ K. Satish
Read more

दुनियेची रीत

Image
अश्रूंच्या थारोळ्यामध्ये पडलो होतो जेव्हा, विव्हळत होतो, तडफत होतो कुणी न होते तेव्हा सावरून मग स्वतःला मी घेतली ऊंच भरारी, कौतुक माझे करावयाला आली दुनिया सारी आयुष्यातील एक सत्य मी जवळून पाहिले आहे, माणसांची दुहेरी भूमिका मी अनुभवली आहे ऐश्वर्याच्या शिखरावर असताना होते चिकटून, अपयशाच्या खाईत पडल्यावर वागले सगळे फटकून ओळखून मग रीत जगाची बदलले मी स्वतःला, मार्ग बदलला जगण्याचा अन् खचू न दिले मनाला सुप्त गुण मग स्वतःमधले मला कळू लागले, यशप्राप्तीचे नवे सूत्र आपोआप जुळू लागले परिस्थितीने मला शिकवली या दुनियेची रीत, म्हणून आता संकटांना मी कधीच नाही भीत... ✒ K. Satish
Read more

सत्य जीवनाचे

Image
मृत्यूचे तांडव चोहीकडे जेव्हा वाढले होते, मोहमायेच्या दुनियेतूनी लोक बाहेर पडले होते हळूहळू निवळता संकटाची ती छाया, पुन्हा आठवू लागली साऱ्यांना मोहमाया पुन्हा सुरू जाहला पैशाचा पाठलाग, हव्यास वाढला पुन्हा अनीतीला आली जाग कळेचना कसे हो आहे कशातं सुखं, आहे हातातं लाखो पण हजाराचे दुःख आहे अटळ तो मृत्यू हे सत्य जीवनाचे, सोडूनी इथेच सारे साऱ्यांना हो जायाचे मोहमाया शून्य आहे हे मनी रूजवावे, जे जवळ आहे त्यातूनी स्वर्गसुख अनुभवावे रिक्त हाताने जाणारे एक प्रेत रोज पहावे, अहंकारी त्या मनाला हे सत्य दाखवावे ✒ K. Satish
Read more